شبکه ی اتصالات مغزی در بیماران مبتلا دیابت نوع 1 متفاوت از افراد سالم است

19 دسامبر 2018- بر طبق یک مطالعه جدید که توسط محققان موسسه ی علوم عصبی و موسسه ی سیستم های پیچیده (UBICS) در دانشگاه بارسلونا انجام شده است، شبکه ی ارتباطی مغز در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 (T1D) با افراد سالم تفاوت دارد. این نتایج که با تکنیک های تصویر برداری عصبی و مدل های آماری بکار گرفته شده در سیستم های پیچیده بدست آمده است، این ایده را تقویت می کند که در مغز این بیماران یک مجموعه تغییرات عملکردی برای انطباق با تغییرات شناختی ناشی از بیماری دیابت ایجاد می شود. این نتایج می تواند پیامدهای بالقوه ای در تشخیص دیابت و مطالعه ی اختلالات دیگر همراه با تغییرات شناختی، داشته باشد. نتایج این مطالعه در مجله علمی PLOS ONE منتشر شده است.

در این مطالعه با استفاده از روش fMRI، الگوی فعال شدن اتصالات مغزی در 15 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 و یک گروه کنترل متشکل از 15 فرد سالم در حال انجام وظایف حافظه کاری با محرک های بصری بررسی شد. تکنیک neuroimaging یا روش تصویربرداری عصبی، فعالیت مغز را در طول انجام وظایف به وسیله تغییرات جریان خون که در پاسخ به مصرف انرژی بیشتر در مغز اتفاق می افتد، اندازه گیری می کند.

مکانیسم های سازگاری در مغز

نتایج وظایف حافظه کاری در هر دو گروه مشابه بود، اما تجزیه و تحلیل ارتباطات مغزی تفاوت های مهم را در بین دو گروه شرکت کننده نشان داد. به گفته ی نویسندگان، در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 کاهش قابل توجهی از مناطق فعال در مغز، در مقایسه با گروه کنترل که دارای یک شبکه ی اتصالی بسیار پیچیده تر هستند، دیده می شود. علاوه بر این، الگوی اتصالات در بیماران T1Dبر مخچه و هسته ی قرمز تأثیر گذاشته است. علاوه بر این در گروه کنترل، نواحی دیگری از مغز در حین انجام وظایف حافظه کاری فعال می شوند. این نتایج مربوط به اتصالات نورونی، نتایج مطالعات قبلی همین تیم را که نشان دهنده ی الگوهای فعال سازی مختلف در مناطق مغزی خاص بود را تکمیل نمود.

پرفسور Joan Guàrdiaاستاد روانشناسی و نویسنده ی نخست این مقاله، می گوید: این تغییرات و این واقعیت که نتایج آنالیز وظایف مشابه هستند، به این معنا است که مغز مکانیسم های جبرانی را برای برآورده نمودن نیازهای شناختی بمنظور داشتن عملکردی بهتر ایجاد و راه اندازی می کند. همچنین این داده ها نشان می دهند که این سازگاری می تواند مهم باشد، زیرا در بیماران T1Dشبکه های ارتباطی مغزی نسبت به افراد سالم بسیار متفاوت است.

روشی برای کشف بیماری های دیگر

آنالیز تفاوت ها در شبکه های ارتباطی مغز، راه های جدیدی را برای مطالعه بر روی دیگر گروه های جمعیتی باز می کند. پرفسور Guàrdia می گوید: ما نشان دادیم که یک شبکه ی پیچیده می تواند تعیین کننده ی خصوصیات عملکرد شناختی در یک وظیفه ی افتراقی بین گروه ها باشد. در حال حاضر، ما بر روی روشی که در این مطالعه استفاده کردیم، برای بررسی بیماران مبتلا به اختلال شناختی خفیف، افراد مبتلا به افسردگی و سایر افرادی که از تغییرات شناختی رنج می برند، کار می کنیم.

تغییرات شناختی در دیابت نوع 1

T1D یک بیماری مزمن ناشی از عدم تولید انسولین، هورمون تنظیم کننده قند خون است. این نوع دیابت باعث می شود بیماران روزانه نیاز به تزریق انسولین داشته باشند. این بیماری سبب نابینایی، نارسایی کلیوی، حمله قلبی و سایر عوارض در بیماران می شود. به غیر از این اختلالات، برخی از کودکان و بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 می توانند دچار اختلالات شناختی خفیفی شوند که بر حافظه ، سرعت پردازش اطلاعات، مهارت های کلامی، یادگیری و عملکرد اجرایی آنها، از جمله حافظه ی کاری آنها تاثیر می گذارد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2018-12-brain-patients-diabetes.html